តើអ្នកដឹងទេ? ពេលខ្លះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ជីវិតគឺដូចជាសៀវភៅមួយក្បាល ដែលយើងតែងតែប្រញាប់ប្រញាល់បើកមើលទំព័របញ្ចប់ ដើម្បីចង់ដឹងពីលទ្ធផល រហូតដល់យើងភ្លេចថា អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត គឺស្ថិតនៅត្រង់ចំណាំតូចៗនៅតាមចន្លោះបន្ទាត់ទៅវិញទេ។

យើងកំពុងរស់នៅក្នុងយុគសម័យមួយដែលគ្រប់យ៉ាងត្រូវតែ "លឿន"។ ញ៉ាំលឿន ដើរលឿន សូម្បីតែភាពជោគជ័យក៏ត្រូវតែលឿនដែរ។ យើងតែងតែបង្កើតសម្ពាធឱ្យខ្លួនឯងថា ត្រូវតែដេញឱ្យទាន់អ្នកដទៃ ត្រូវតែមានរបស់នេះ ត្រូវតែមានតំណែងនោះ មុនអាយុ ៣០ ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ជីវិតមិនមែនជាការរត់ប្រណាំងម៉ារ៉ាតុង ដើម្បីចង់ដឹងថាអ្នកណាមកដល់ទីមុនគេនោះទេ។

"ជីវិតគឺជាអ្វីដែលកើតឡើងចំពោះអ្នក នៅពេលដែលអ្នកកំពុងរវល់រៀបចំផែនការផ្សេងៗ។"

តើមានពេលណាខ្លះដែលអ្នកបានឈប់សម្រាកបន្តិច ដើម្បីគ្រាន់តែទទួលយកភាពកក់ក្ដៅនៃពែងកាហ្វេនៅក្នុងដៃរបស់អ្នក? ឬក៏សម្លឹងមើលកូនឈើដែលទើបតែដុះពន្លកក្រោយពេលភ្លៀងធ្លាក់? ជីវិតវាមិនមែនស្ថិតនៅលើសមិទ្ធផលធំដុំតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែវាមានវត្តមាននៅក្នុងរាល់ដង្ហើមចេញចូល ក្នុងរាល់ពេលដែលយើងចេះអត់ឱនឱ្យខ្លួនឯង និងរៀនចេះត្រេកអរជាមួយអ្វីដែលយើងកំពុងមាន។

ថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថាហត់នឿយដោយសារតែពិភពខាងក្រៅមានភាពអ៊ូអរពេក សូមអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯង "ដើរយឺតៗ" បន្តិច។ កុំតឹងរ៉ឹងជាមួយខ្លួនឯងពេកអី។ អ្នកកំពុងដើរលើផ្លូវដែលត្រឹមត្រូវសម្រាប់ខ្លួនអ្នកហើយ ហើយរាល់ជំហានដែលអ្នកដើរ សុទ្ធតែមានតម្លៃនៅក្នុងខ្លួនវាទាំងអស់។