យោងតាមអង្គការសុខភាពពិភពលោកបានអោយនិយមនយ័ មនុស្សចាស់ ថា ជាមនុស្សដែលមានអាយុចាប់ពី៦៥ឆ្នាំឡើងទៅ រួមផ្សំនិងកាវិវត្តន៍ផ្លាស់ប្តូរទាំងសុខភាពផ្លូវចិត្ត និង ផ្លូវកាយដូចជា៖

1. ឆ្អឹង និង សន្លាក់៖

ឆ្អឹងចាប់ផ្តើបាត់បង់ភាពហាប់ណែនបន្តិចម្តងៗធ្វើឲ្យឆ្អឹងចាប់ផ្តើមខ្សោយនិងងាយបាក់។ ចំពោះស្ត្រីវ័យចំណាស់បន្ទាប់ពីអស់រដូវគឺកំហាប់របស់ឆ្អឹងងាយបាត់បង់ដោយសារខ្វះការផលិតពីការបាក់កំឡុងពេលការលូតលាស់ធម្មតារបស់ឆ្អឹង។ជាពិសេសឆ្អឹងដែលបាត់បង់ភាពហាប់ណែនរបស់វាគឺដោយសារការខ្វះជាតិកាល់ស្យូម ដែលជួយឲ្យឆ្អឹងរឹងមាំ។ ចំនួនជាតិកាល់ស្យូមថយចុះដោយសាររាងកាយរបស់យើងបឺតស្រូបបានតិចតួចពីចំណីអាហារ។ លើសពីនេះទៀតជាតិវីតាមីនD គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ព្រោះវាជួយឲ្យរាងកាយយើងបឺតស្រូបជាតិកាល់ស្យូមបានល្អ។ ឆ្អឹងភាគច្រើនងាយប៉ះពាល់ជាងគេគឺឆ្អឹងត្រកៀក ឆ្អឹងដៃ ឆ្អឹងខ្នង។ ឆ្អឹងខ្នងចាប់ផ្តើមបាត់បង់ភាពណែននិងធ្វើឲ្យមានការបាត់បង់ជាតិទឹកនិងចាប់ផ្តើមស្តើង ដែលធ្វើឲ្យឆ្អឹងខ្នងខ្លីជាងមុន ដូច្នេះបានមនុស្សចាស់ភាគច្រើនកំពស់គាត់ចុះទាប។សរសៃពួរដែលភ្ជាប់ទៅឆ្អឹងសន្លាក់និងសាច់ដុំចាប់ផ្តើមបាត់បង់ភាពយឺតធ្វើឲ្យសន្លាក់តឹងនិងរឹងនោះធ្វើឲ្យគាត់ឈឺ។

2. សាច់ដុំ៖

កោសិកាសាច់ដុំ និងភាពខ្លាំងគឺថយចុះ នេះដោយសារការថយចុះអ័រម៉ូនសំរាប់ធ្វើឲ្យលូតលាស់ ហើយសាច់ដុំមិនអាចកន្ត្រាក់បានលឿនទេ។

3. ភ្នែក ៖

ស្រវាំង ព្រិល មើលជិតអត់ច្បាស់ត្រូវការពន្លឺខ្លាំង ដើម្បីឲ្យច្បាស់។

ភ្នែកស្ងួត ដោយសារកោសិកាដែលផលិតទឹករំអិលភ្នែកថយចុះ។

ទឹកភ្នែកថយចុះ ត្របកភ្នែកធ្លាក់។

4. ត្រចៀក៖

មានការផ្លាស់ប្តូរការទទួលសំលេង គឺគាត់ត្រូវការសំលេងខ្លាំងៗទើបស្តាប់បាន។

5. មាត់ និង ច្រមុះ៖

រស់ជាតិនិងក្លិនក៏ចាប់ផ្តើមថយចុះ។

ច្រមុះស្ងួត មាត់ស្ងួតដោយសារខ្វះការផលិតទឹកមាត់។

ធ្មេញ និងអញ្ចាញធ្មេញងាយនឹងមានមេរោគ។

ធ្មេញងាយពុកនិងបាក់។

6. ស្បែក៖

ស្បែកចាប់ផ្តើមស្តើង បាត់បង់ភាពយឺត ស្ងួតនិងជ្រួញ។

ការប្រឈមនឹងកំដៅថ្ងៃពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃធ្វើឲ្យស្បែកចេញអុចខ្មៅៗនិងគ្រើម។

ស្បែកបាត់បង់ជាតិកូឡាជែនដែលជួយឲ្យស្បែកតឹង។

ខ្លាញ់នៅក្រោមស្បែកឡើងស្តើង ដែលធម្មតាវាជួយការពារស្បែកពីការប៉ះទង្គិចផ្សេងៗ។

សរសៃប្រសាទនៅតាមស្បែកថយចុះធ្វើឲ្យគាត់មិនមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ពេលមុតអ្វីម្យ៉ាង។

ក្រពេញញើស និងសរសៃឈាមនៅស្បែកថយចុះពេលនោះរាងកាយមិនអាចទាញកំដៅពីក្នុងខ្លួនបានល្អ។

ស្បែកមិនអាចទាញយកវីតាមីនD ពីព្រះអាទិត្យបាន ដូចនេះងាយខ្វះវីតាមីនDសំរាប់សំយោគជាតិកាល់ស្យូម។

7. ប្រព័ទ្ធខួរក្បាល៖

កោសិកាខួរក្បាលចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយ។

មានអាការៈវង្វេងវង្វាន់ ភ្លេចភ្លាំងច្រើន។

ងាយកើតរោគបាក់ទឹកចិត្ត។

8. បេះដូង និង សសៃឈាម៖

សរសៃឈាមឡើងរឹង ។

ការបំពេញឈាមទៅបេះដូងគឺយឺតជាងមុន។

សរសៃឈាមដែលរឹងនេះមិនអាចយឺតដើម្បីទទួលឈាមបានស្រួលពេលមានឈាមច្របាច់ចូលម្តងៗនេះធ្វើឲ្យសំពាធឈាមកើនឡើង។

9. សាច់ដុំដកដង្ហើម និងសួត៖

សាច់ដុំដកដង្ហើមថយចុះ ចំនួនថង់ខ្យល់ និងសរសៃឈាមក្នុងសួតក៏ថយចុះធ្វើឲ្យការបឺតស្រូបអុកស៊ីសែនពីបរិយាកាសមិនបានល្អ។

សួតបាត់បង់ភាពការពារប្រឆាំងនឹងមេរោគ។

10. ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ៖

ដំណើការបឺតស្រូបនិងការរំលាយអាហារយឺត។

ក្រពះមិនអាចទទួលយកអាហារច្រើនដោយសារក្រពះបាត់បង់ភាពយឺត។

ចលនាក្រពះពោះវៀនថយចុះធ្វើឲ្យគាត់ងាយទល់លាមក។

11. ប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹកនោម៖

ការបង្ហូរឈាមទៅចិញ្ចឹមតំរងនោមខ្សោយហើយការច្រោះជាតិពុលមិនបានល្អ។

ងាយមានការខ្វះជាតិទឹកក្នុងខ្លួនដោយសារគាត់បញ្ចេញទឹកនោមមកក្រៅច្រើន។

ការទប់ទឹកនោមក្នុងប្លោកនោមថយចុះធ្វើឲ្យងាយនោមដោយមិនដឹងខ្លួន។

12. ប្រព័ន្ធបន្តពូជ៖

អ័រម៉ូនភេទថយចុះ ហើយចំពោះស្ត្រីធ្វើឲ្យស្បូនវិវត្តន៍ទៅជាស្វិត។

កោសិកាផ្លួវភេទស្តើង បាត់បង់ភាពយឺត ស្ងួត រមាស់ និងខ្សោយ។