សម័យលង្វែក គឺជាសម័យប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ (ប្រហែលឆ្នាំ ១៥២៩–១៥៩៣) ដែលរាជធានីបានផ្លាស់ទៅកាន់ទីក្រុងលង្វែក ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ វាជាសម័យក្រោយការដួលរលំអង្គរ និងចតុមុខ ដែលកម្ពុជាប្រឈមនឹងសង្គ្រាមជាច្រើន និងការឈ្លានពានពីសៀម។

📜 ព័ត៌មានសំខាន់អំពីសម័យលង្វែក

រយៈពេល: ចាប់ផ្តើមឆ្នាំ ១៥២៩ និងបញ្ចប់ឆ្នាំ ១៥៩៣ (ប្រហែល ៦៤ ឆ្នាំ)

រាជធានី: លង្វែក (ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង) ត្រូវបានកសាងក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំ (១៥២៧–១៥២៩) ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទចន្ទរាជា

ស្ដេចដែលគ្រប់គ្រង: មានចំនួន ៤–៥ អង្គ ដូចជា ព្រះបាទចន្ទរាជា, បរមរាជាទី២, ព្រះសត្ថាទី១, ជ័យជេស្ឋាទី១

ប្រជាជន: ប្រហែល ៣០ម៉ឺននាក់ នៅក្នុងរាជធានី

សេដ្ឋកិច្ច: មានកំពង់ផែជំនួញ ៣ កន្លែង (ជ្រោយពន្លារ, អូរកែវ, ពាម) និងទីតាំងផ្ទុកទឹក ១០២

ការពារ: បន្ទាយលង្វែកមានទំហំ ៣×២ គីឡូម៉ែត្រ មានរបងការពារបីជាន់ (ដី, ទឹក, ឫស្សី)

ការដួលរលំ: ឆ្នាំ ១៥៩៣ កងទ័ពសៀមបានឈ្លានពាន និងបញ្ចប់សម័យនេះ។

🌍 ភូមិសាស្ត្រ និងតំបន់

តំបន់ខាងជើង: រួមមានអាសន្ទុក/កំពង់ធំ, មហានគរ/សៀមរាប, ឈ្លូង/ក្រចេះ

តំបន់ខាងលិច: សម្ភពបុរៈ/ស្ទឹងត្រែង, អាចម៍ក្រពើ/Attapeu

តំបន់កណ្ដាល: ជាតំបន់សំខាន់ដែលមានរាជធានីលង្វែក

តំបន់ខាងកើត: ចម្ប៉ាសាក់, ប៉ាក

តំបន់ខាងត្បូង: មានខេត្តជាច្រើនទៀតសរុប ៧០

⚔️ សង្គ្រាម និងបញ្ហា

កម្ពុជាប្រឈមនឹង សង្គ្រាមជាច្រើន ជាមួយសៀម និងអយុទ្ធ្យា។

មានការប្រែប្រួលអំណាចក្នុងវណ្ណៈក្សត្រ និងរាស្ត្រ។

ការបាត់បង់រាជធានីលង្វែកទៅសៀម គឺជាការបាត់បង់ធំមួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។

✨ សារៈសំខាន់

សម័យលង្វែកត្រូវបានគេចាត់ទុកថា ជា សម័យច្របូកច្របល់ បន្ទាប់ពីអង្គរ និងចតុមុខ។

វាបង្ហាញពីការប្រឈមរបស់កម្ពុជា ក្នុងការរក្សាអធិបតេយ្យភាព និងការប្រកួតប្រជែងជាមួយប្រទេសជិតខាង។