មានលេចមានលិច មានកម្មមានភ័ព្វ ស្រឡាញ់និងស្អប់ ជាគូនិងគ្នា ។
តើថ្ងៃណាទៅ ទើបជើងក្រពា លែងស្អិតជាប់គ្នា ដូចជើងក្រពើ ។
ថ្ងៃលេចខាងកើត
ថ្ងៃលេចខាងកើត ដូចដុំភ្លើងអើត ផុតចុងព្រឹកព្រៃ លោកិយស្វាគមន៍ ។
ថ្ងៃលិចខាងលិច បាំងបិទដងភ្នំ ស្វានស្វាទោចយំ ហៅរកគូគាប់ ។
0.000 SRY $0.0010 votes
0 downvote
Comments