- ឈ្មោះ៖ ប្រាសាទបាសែត (ឈ្មោះដើម -​ ស្រីជ័យក្សត្រ មានន័យថា “ដែនដីនៃជ័យជម្នះ”) 

- អ្នកកសាង៖ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ (១០០២–១០៥០) 

- កាលបរិច្ឆេទកសាង៖ សតវត្សទី១១ 

- ឧទ្ទិសថ្វាយ៖ ព្រាហ្មញ្ញសាសនា 

- ស្ថាបត្យកម្ម៖ រចនាបថខ្មែរ 

- ទីតាំង៖ ភូមិបាសែត ឃុំតាប៉ុន ស្រុកសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង

ប្រវត្តិ និងសារៈសំខាន់

ប្រាសាទបាសែត គឺជាប្រាសាទបុរាណសំខាន់មួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ដែលត្រូវបានកសាងឡើងក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ (១០០២–១០៥០ គ.ស.)។ ប្រាសាទនេះស្ថិតនៅលើទួលមួយ ប្រហែល ១៥ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង ក្នុងភូមិបាសែត ឃុំតាប៉ុន ស្រុកសង្កែ។ 

ការសាងសង់ប្រាសាទបាសែតបានប្រព្រឹត្តឡើងក្នុងសតវត្សទី១១ ប្រហែលឆ្នាំ ១០៣៦–១០៤២ គ.ស.។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រាហ្មញ្ញសាសនា ហើយបង្ហាញពីស្ថាបត្យកម្មខ្មែរដ៏អស្ចារ្យនៃសម័យអង្គរ។ 

នៅជិតប្រាសាទមានស្រះបុរាណមួយ ដែលមានទំហំប្រហែលបណ្តោយ ២០ ម៉ែត្រ ទទឹង ១២ ម៉ែត្រ និងជម្រៅ ១០ ម៉ែត្រ។ ស្រះនេះត្រូវបានគេជឿថាមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងជីវភាពសង្គម និងសាសនានៅសម័យនោះ។ 

ឈ្មោះដើមរបស់ប្រាសាទគឺ “ជ័យក្សត្រ” ដែលមានប្រភពពីភាសាបាលី–សំស្រ្តឹត មានន័យថា “ដែនដីនៃជ័យជម្នះ”។ ឈ្មោះនេះត្រូវបានកត់ត្រាតាមសិលាចារឹកលេខ K-២០៥ ដែលជាភស្តុតាងសំខាន់បង្ហាញពីប្រវត្តិ និងសារៈសំខាន់របស់ប្រាសាទ។ 

ឯកសារយោង

- សៀវភៅ ដែនដីអាថ៌កំបាំងអច្ឆរិយៈប្រាសាទកោះកែរ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៤ ឆ្នាំ២០១៧ ដោយ ស៊ឹម ភក្ត្រា ទំព័រ ១០